تنبيه الغافلين وإرشاد الجاهلين

Bismillâhirrahmânirrahîm. Efendimiz Muhammed (s.a.v.)’e salât ve selâm olsun. Şeyh, fakih, imam, âlim, allâme, muhakkik, velî, sâlih, zâhid, nâsih Ebû Muhammed en-Nûrî es-Safâkısî el-Mâlikî (Allah ondan râzı olsun, onu hoşnut etsin ve cenneti onun makamı ve sığınağı kılsın, âmîn) dedi ki: Hamd, bize insanlar içinden çıkarılmış en hayırlı ümmet olma şerefiyle îmân ve İslâm nimetini bahşeden; ayrıca bizlere Kerîm Kitabı’nı korumayı lütfedip her harfi, mahrecinden çıkarıldıktan sonra hak ettiği sıfatları ve buna bağlı olarak terkīk ve tafhîm gibi hususları yerine getirmek sûretiyle tecvidle okumamızı emreden Allah’a mahsustur. Şehâdet ederim ki Allah’tan başka ilâh yoktur, O tektir, ortağı yoktur; ve efendimiz Muhammed O’nun kulu ve elçisidir. Allah ona, hakkını tanıtmak ve kadrini yüceltmek üzere (Şüphesiz sen büyük bir ahlâk üzeresin) âyetini indirmiştir. En fasih Arap olan, kendisine indirilen en şerefli kitap sayesinde içerdiği icâz ve tibyân gibi sırlarla akılları kendine çeken efendimiz Muhammed’e; ayrıca hidâyet, faydalı ilimler ve dosdoğru yol olan bu kitapla birlikte, fasâhat ve belâgat konusunda ileri gidip he’yi fısıldayıp mîm’i cehren söyleyen peygamberimizin âline, ashâbına ve zevcelerine eksiksiz ve en kâmil salât ü selâm olsun. Bil ki –Allah beni de seni de kendisinden hakkıyla sakınanlardan eylesin– ve Allah’a ihlas gösteririm.

Bütün niyetlerinde, hareketlerinde ve sükûnetlerinde [Allah'a yönelmek gerekir]. Allah'ın kitabını indirildiği hâliyle tilâvet etmek, tâatlerin en büyük ve en yüce olanlarındandır; yakınlık vesilelerinin en üstünüdür. Bu ise ancak zikrettiğimiz bâbların ve tahrir ettiğimiz fasılların hakkıyla itkân edilmesiyle mümkün olur. Öyleyse bunları hıfz ve fehim sûretiyle tahsîl etmeye çalış; zira bunlar pek faydalı ve son derece kıymetlidir. Bunlardan faydalanmak ise ancak riyâzetten ve senden önceki mütehassıs hocaların ağzından lafzın tekrar edilerek alınmasından sonra mümkün olur. Resûlullah (s.a.v.)'in her yıl Kur'an'ı Cibrîl'e (a.s.) arz ettiği, vefat ettiği senede ise iki defa arz ettiği sahih olarak bilinmektedir. Yine O (s.a.v.)'in Übeyy'e (r.a.) 'Lem Yekün' (Beyyine) Sûresi'ni okuması, tilâvet yolunu ve kıraat keyfiyyetini öğretmek içindi; tâ ki bu, kârîler ve öğrenciler için bir sünnet olsun. Sahâbenin de O'na (s.a.v.) okuyup ondan dinlemeleri ve birbirlerine okumaları âdetti. Nitekim Ubâde b. es-Sâmit (r.a.) şöyle derdi: 'Bir adam hicret ettiğinde Resûlullah (s.a.v.) onu aramızdan birine teslim eder, o da ona Kur'an öğretirdi.' Aynı şekilde tâbiîn ve onları izleyenler de bu yolu takip etmiş, böylece iş müteselsil ve mütevâtir olarak bize kadar ulaşmıştır. Yakîn ilmiyle bilinmiştir ki, kitaplarla yetinip kendi anlayış ve bilgisine güvenen kimse kötülük etmiş, muhalefet ve bid‘at işlemiş; belki büyük bir vebale ve ağır bir tehlikeye düşmüştür. Allah Teâlâ'dan tevfîk, âfiyet ve dosdoğru yolu takip etmeyi niyaz ederiz. Bu hususu muhakkik imam Ahmed el-Kastallânî de beyan etmiştir. Birmâvî ve Kirmânî'den nakledildiğine göre, Nebî (s.a.v.)'in her yıl Cibrîl'e Kur'an'ı müzâkere etmesinin faydası, ona lafzın tecvîdini ve harflerin mahreçlerinden doğru çıkarılmasını öğretmek ve bu hususta bir sünnet kılmaktır.