İtḥâfü'l-mehere bi'l-fevâidi'l-mübtekere min aṭrâfi'l-ʿaşere (İbn Hacer el-Askalânî) — Bölüm: Tahrîc ve Aṭrâf — Kitap: İtḥâfü'l-mehere bi'l-fevâidi'l-mübtekere min aṭrâfi'l-ʿaşere — Yazar: Ahmed b. Ali b. Muhammed, İbn Hacer el-Askalânî (773-852) — Tahkik: Merkezu Ḫidmeti's-Sünneti ve's-Sîre, Dr. Züheyr b. Nâsır en-Nâsır nezâretinde (taʿlik ve ihrâc metodunu gözden geçirip birleştirdi) — Yayınevi: Mecmaʿu'l-Melik Fehd li-Ṭıbâʿati'l-Muṣḥafi'ş-Şerîf (Medine) ve Merkezu Ḫidmeti's-Sünneti ve's-Sîre (Medine) — Baskı: I. Baskı, 1415/1994 — Cilt adedi: 19 — [Kitap numarası basılı nüshaya uygundur] — Ramisher'de yayın tarihi: 1 Temmuz 2026.
إتحاف المهرة بالفوائد المبتكرة من أطراف العشرة (ابن حجر العسقلاني) القسم: التخريج والأطراف الكتاب: إتحاف المهرة بالفوائد المبتكرة من أطراف العشرة المؤلف: أحمد بن علي بن محمد، ابن حجر العسقلاني (٧٧٣ - ٨٥٢ هـ)تحقيق: مركز خدمة السنة والسيرة، بإشراف د زهير بن ناصر الناصر (راجعه ووحد منهج التعليق والإخراج) الناشر: مجمع الملك فهد لطباعة المصحف الشريف (بالمدينة) - ومركز خدمة السنة والسيرة النبوية (بالمدينة) الطبعة: الأولى، ١٤١٥ هـ - ١٩٩٤ معدد الأجزاء: ١٩[ترقيم الكتاب موافق للمطبوع]تاريخ النشر في راميشر: ١ يوليو ٢٠٢٦.
İthâfü'l-Mehra bi'l-Fevâidi'l-Mubtekera min Atrâfi'l-Aşere - Cüz 1 - [İthâfü'l-Mehra bi'l-Fevâidi'l-Mubtekera min Atrâfi'l-Aşere] - Müellif: Ebü'l-Fazl Ahmed b. Ali b. Muhammed b. Ahmed b. Hacer el-Askalânî (ö. 852 h.) - Tahkik: Sünnet ve Siyer Hizmet Merkezi, denetleme: Dr. Züheyr b. Nâsır en-Nâsır (gözden geçiren ve yorumlama ile çıkarım yöntemini birleştiren) - Yayıncı: Kral Fehd Mushaf-ı Şerif Basım Kompleksi (Medine) ve Sünnet ve Nebevî Siyer Hizmet Merkezi (Medine) - Baskı: Birinci, 1415 h. - 1994 m. - Cilt sayısı: 19 - [Kitabın numaralandırması basılı nüshayla uyumludur]
إتحاف المهرة بالفوائد المبتكرة من أطراف العشرة - جـ ١ـ[إتحاف المهرة بالفوائد المبتكرة من أطراف العشرة]ـ المؤلف: أبو الفضل أحمد بن علي بن محمد بن أحمد بن حجر العسقلاني (المتوفى: ٨٥٢هـ)تحقيق: مركز خدمة السنة والسيرة، بإشراف د زهير بن ناصر الناصر (راجعه ووحد منهج التعليق والإخراج) الناشر: مجمع الملك فهد لطباعة المصحف الشريف (بالمدينة) - ومركز خدمة السنة والسيرة النبوية (بالمدينة) الطبعة: الأولى، ١٤١٥ هـ - ١٩٩٤ معدد الأجزاء: ١٩[ترقيم الكتاب موافق للمطبوع]
– Rebî‘atü’r-Re’y b. Ebî Abdirrahmân el-Fakîh Ebû Osman, Enes’ten (r.a.) rivayet etmiştir.
ـ رَبِيعَةُ الرَّأْيِ بْنُ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْفَقِيهُ أَبُو عُثْمَانَ، عَنْ أَنَسٍ.
1077 - Hadis (Müsned-i Ahmed): "Deccâl, İsfahan'ın Yahudiye mahallesinden, yanında yetmiş bin Yahudi olduğu hâlde çıkar; üzerlerinde tâclar bulunur." Ahmed (b. Hanbel) der ki: Bize Muhammed b. Mus'ab anlattı, bize el-Evzâî anlattı, Rebîa'dan rivâyetle.
١٠٧٧ - حَدِيثٌ (حم) : " يَخْرُجُ الدَّجَّالُ مِنْ يَهُودِيَّةِ أَصْبَهَانَ مَعَهُ سَبْعُونَ أَلْفًا مِنَ الْيَهُودِ، عَلَيْهِمُ التِّيجَانُ ".أَحْمَدُ: ثنا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ، ثنا الأَوْزَاعِيُّ، عَنْ رَبِيعَةَ، بِهِ.
1079 - (Ahmed b. Hanbel'in Müsned'inde geçen) bir hadis:
"Gasp eden bizden değildir."
Humeyd'in (Enes'ten rivayet ettiği) biyografisinde yer alır.
Ahmed b. Hanbel bu hadisi Ebü'n-Nadr ve Halef b. el-Velîd'den; her ikisi de Ebû Ca‘fer er-Râzî'den; o da Humeyd'den; o da Enes'ten (r.a.) bu şekilde rivayet etmiştir.
١٠٧٩ - حَدِيثٌ (حم) : " مَنِ انْتَهَبَ فَلَيْسَ مِنَّا "فِي تَرْجَمَةِ: حُمَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ.وَرَوَاهُ أَحْمَدُ: عَنْ أَبِي النَّضْرِ وَخَلَفِ بْنِ الْوَلِيدِ، كِلاهُمَا عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ، هُوَ الرَّازِيُّ، عَنْهُ، بِهِ.
1083 - (Kâm) [el-Mu‘cemü'l-Kebîr'den alındığı anlaşılan bir] hadîs: “Kim Allah’ı zikreder de gözleri Allah korkusundan (haşyetullah) öyle yaşarır ki gözyaşları yere damlarsa, Allah Kıyâmet gününde ona azap etmez.” [Hadîsin senedi:] Kâm: Bize Bekr b. Muhammed es-Sayrafî haber verdi; bize Abdussamed b. el-Fadl rivâyet etti; bize İshâk b. Süleyman rivâyet etti; bize Ebû Ca‘fer er-Râzî, ondan (yani hadisin râvisi olan zâttan) bu hadîsi nakletti.
١٠٨٣ - حَدِيثٌ (كم) : " مَنْ ذَكَرَ اللَّهَ فَفَاضَتْ عَيْنَاهُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ حَتَّى يُصِيبَ الأَرْضَ مِنْ دُمُوعِهِ لَمْ يُعَذِّبْهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ".كم: أنا بَكْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ الصَّيْرَفِيُّ، ثنا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ الْفَضْلِ، ثنا إِسْحَاقُ بْنُ سُلَيْمَانَ، نا أَبُو جَعْفَرٍ الرَّازِيُّ، عَنْهُ، بِهَذَا.
— Racâ‘; bir nüshada ise: ‘bir adam’ (racül); Enes’ten gelmektedir.
ـ رَجَاءٌ، وَفِي نُسْخَةٍ: رَجُلٌ، عَنْ أَنَسٍ.يَأْتِي.
1088 - Hadis (İbn Huzeyme): “Allah Tebâreke ve Teâlâ, birbirini öldüren iki kişiye hayret eder veya güler; ikisi de cennete girer…” hadisi. İbn Huzeyme Kitâbü’t-Tevhîd’de: Bize Îsâ b. Ebî Harb rivayet etti, bize Yahyâ b. Ebî Bükeyr rivayet etti, bize Bişr b. el-Hüseyin rivayet etti, bize ez-Zübeyr b. Adî (bu senedle) rivayet etti. Ben derim ki: Bişr b. el-Hüseyin son derece zayıftır; İbn Huzeyme’nin onun hadisini nasıl tahriç ettiğine hayret edilir!
١٠٨٨ - حَدِيثٌ (خز) " يَعْجَبُ أَوْ يَضْحَكُ، تبارك وتعالى، مِنْ رَجُلَيْنِ يَقْتُلُ أَحَدُهُمَا الآخَرَ، كِلاهُمَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ … " الْحَدِيثَ.خز فِي التَّوْحِيدِ: ثنا عِيسَى بْنُ أَبِي حَرْبٍ، ثنا يَحْيَى بْنُ أَبِي بُكَيْرٍ، ثنا بِشْرُ بْنُ الْحُسَيْنِ، ثنا الزُّبَيْرُ بْنُ عَدِيٍّ، بِهِ. قُلْتُ: بِشْرُ بْنُ الْحُسَيْنِ ضَعِيفٌ جِدًّا، يَتَعَجَّبُ مِنَ ابْنِ خُزَيْمَةَ كَيْفَ يُخَرِّجُ حَدِيثَهُ! .
1091 - Hadis (Dârimî, İbn Hibbân, Müslim, et-Târîhu's-Sağîr): "Nebî (s.a.v.) altmış üç yaşında iken vefat etti." Hadiste Ebû Bekir ve Ömer'den de söz edilmektedir. Dârimî, Menâkıb bölümünde: Ebû Hâtim, Fazlek ve Alîk er-Râzîler şöyle dediler: "Bize Ebû Gassân er-Râzî Muhammed b. Amr rivayet etti." İbn Hibbân, (eserinin) beşinci (cildinin) ellinci hadisinde: Bize Muhammed b. İshâk b. İbrâhîm (Sekîf kabilesinin mevlâsı) rivayet etti, bize Muhammed b. Amr er-Râzî rivayet etti, bize Hakkâm b. Selm rivayet etti, Osman b. Zâide'den, onun yoluyla bu hadisi rivayet etti. Müslim onu Muhammed b. Amr'dan rivayet etti. Buhârî de et-Târîhu's-Sağîr'de, nisbesi belirtilmeyen bir Ahmed'den, o da Muhammed b. Amr'dan rivayet etti ve hadisi sahih kabul etti. Bu rivayet, daha önce geçen Rebîa'nın sözünden daha sahihtir.
١٠٩١ - حَدِيثٌ (عه حب م تخ) : " قُبِضَ النَّبِيُّ، صلى الله عليه وسلم، وَهُوَ ابْنُ ثَلاثٍ وَسِتِّينَ ". وَفِيهِ ذِكْرُ أَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ.عه فِي الْمَنَاقِبِ: ثَنا أَبُو حَاتِمٍ وَفَضْلَكُ وَعَلِيَّكُ الرَّازِيُّونَ، قَالُوا: ثنا أَبُو غَسَّانَ الرَّازِيُّ مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو.حب فِي الْخَمْسِينَ مِنَ الْخَامِسِ: ثنا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، مَوْلَى ثَقِيفٍ، ثنا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو الرَّازِيُّ، ثنا حَكَّامُ بْنُ سَلْمٍ، عَنْ عُثْمَانَ بْنِ زَائِدَةَ، عَنْهُ، بِهِ.رَوَاهُ مُسْلِمٌ: عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، بِهِ.وَرَوَاهُ الْبُخَارِيُّ فِي (التَّارِيخِ الصَّغِيرِ) : عَنْ أَحْمَدَ، غَيْرَ مَنْسُوبٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرٍو، بِهِ. وَصَحَّحَهُ، وَهُوَ أَصَحُّ مِنْ قَوْلِ رَبِيعَةَ الْمُتَقَدِّمِ.
― Zürâre b. Ebi'l-Hilâl el-Atekî, Enes'ten rivayet etmiştir.
ـ زُرَارَةُ بْنُ أَبِي الْحَلالِ الْعَتَكِيُّ، عَنْ أَنَسٍ.
— Ziyâd b. Abdullah en-Numeyrî, Enes'ten rivayet etmiştir.
ـ زِيَادُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ النُّمَيْرِيُّ، عَنْ أَنَسٍ.
1098 - Hadis (ed-Dârekutnî): "Resûlullah (s.a.v.) seferinde Ramazan’a rastladı ve oruç tuttu. Yine seferinde Ramazan’a rastladı ve iftar etti (orucunu tutmadı)." ed-Dârekutnî es-Sıyâm bölümünde der ki: Bize Ebû Bekr en-Neysâbûrî tahdîs etti, bize el-Abbâs b. el-Velîd b. Mezîd tahdîs etti, bana babam haber verdi, bize el-Evzâ‘î tahdîs etti, bana Amr b. Sa‘îd tahdîs etti, bana Ziyâd en-Numeyrî bu şekilde tahdîs etti. Ve dedi ki: Ebû Bekr dedi ki: Mûsâ b. Hârûn bu hadisi kırk sene önce benden yazmıştı. ed-Dârekutnî dedi ki: Ziyâd kuvvetli değildir (zayıftır).
١٠٩٨ - حَدِيثٌ (قط) : " وَافَقَ رَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم، رَمَضَانَ فِي سَفَرِهِ فَصَامَ، وَوَافَقَ رَمَضَانَ فِي سَفَرِهِ فَأَفْطَرَ ".قط فِي الصِّيَامِ: ثنا أَبُو بَكْرٍ النَّيْسَابُورِيُّ، ثنا الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزْيَدٍ، أَخْبَرَنِي أَبِي، ثَنا الأَوْزَاعِيُّ، حَدَّثَنِي عَمْرُو بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنِي زِيَادٌ النُّمَيْرِيُّ، بِهَذَا. وَقَالَ: قَالَ أَبُو بَكْرٍ: كَتَبَ عَنِّي مُوسَى بْنُ هَارُونَ هَذَا الْحَدِيثَ مُنْذُ أَرْبَعِينَ سَنَةً. قَالَ الدَّارَقُطْنِيُّ: زِيَادٌ لَيْسَ بِالْقَوِيِّ. .
1102 - (Am) Hadisi: Resûlullah (s.a.v.) Receb girdiğinde şöyle buyururdu: “Allah’ım! Receb ve Şaban’ı bize mübarek kıl…” hadisi. Abdullah b. Ahmed, Ziyâdât’ında şöyle dedi: Bize Ubeydullah b. Ömer, Zâide b. Ebi’r-Rukâd vasıtasıyla, o da Ziyâd’dan (bu hadisi) rivayet etti.
١١٠٢ - حَدِيثٌ (عم) : كَانَ رَسُولُ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم، إِذَا دَخَلَ رَجَبٌ قَالَ: " اللَّهُمَّ بَارِكْ لَنَا فِي رَجَبٍ وَشَعْبَانَ … " الْحَدِيثَ.قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ فِي زِيَادَاتِهِ: ثَنا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ، عَنْ زَائِدَةَ بْنِ أَبِي الرُّقَادِ، عَنْ زِيَادٍ، بِهِ. .
1105 - Hadis (Müsned): Resûlullah (s.a.v.) ile birlikte Hayber'e çıktık. Sahâbîlerden bir arkadaşımız, kaza-yı hacet için bir harabeye girdi. İstinca yapmak üzere bir kerpiç aldığında, kerpiç üzerine altın külçesi hâlinde çöktü. Adam altını alıp Nebî (s.a.v.)'e getirdi ve durumu haber verdi. Efendimiz (s.a.v.): «Bunu tart» buyurdu. Adam tarttı, baktı ki iki yüz dirhem. Bunun üzerine: «Bu rikâzdır, onda humus vardır» buyurdu. Ahmed (b. Hanbel): Bize Ebû Âmir, bize Züheyr, bize Abdurrahman b. Zeyd, babası Zeyd b. Eslem'den bu hadisi rivayet etti.
١١٠٥ - حَدِيثٌ (حم) : خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ، صلى الله عليه وسلم، إِلَى خَيْبَرَ، فَدَخَلَ صَاحِبٌ لَنَا إِلَى خَرِبَةٍ يَقْضِي حَاجَتَهُ، فَتَنَاوَلَ لَبِنَةً يَسْتَطِيبُ بِهَا فَانْهَارَتْ عَلَيْهِ تِبْرًا، فَأَخَذَهَا فَأَتَى بِهَا النَّبِيَّ، صلى الله عليه وسلم، فَأَخْبَرَهُ بِذَلِكَ، قَالَ: " زِنْهَا " فَوَزَنَهَا فَإِذَا مِائَتَا دِرْهَمٍ، فَقَالَ: " هَذَا رِكَازٌ، وَفِيهِ الْخُمُسُ ".أَحْمَدُ: ثنا أَبُو عَامِرٍ، ثنا زُهَيْرٌ، ثنا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، بِهِ. .
1107 — Hadis (Ebû Avâne, Ahmed): Bir adam Resûlullah’a (s.a.v.): “Kıyamet ne zaman?” diye sordu. Resûlullah (s.a.v.): “Onun için ne hazırladın?” buyurdu, hadisin devamı. Ebû Avâne, el-Birr ve’s-Sıla kitabında tahdis etti: Bize Ali b. Sehl b. el-Muğîre anlattı, bize Ravh rivayet etti. Yine bize Yûnus b. Habîb anlattı, bize Ebû Dâvûd rivayet etti; her ikisi de Şu‘be’den, o da Mansûr’dan; yalnız Ebû Dâvûd (rivayetinde) “el-A‘meş” ilâvesi vardır; her ikisi de (Mansûr ve A‘meş) ondan (Sâlim’den) bu hadisi rivayet etti. Ebû Avâne dedi ki: Bu (hadis) A‘meş için son derece garîbtir; onu sadece Yûnus b. Habîb rivayet etmiştir. Yine Muhammed b. el-Leys’ten (naklen): Bize Abdullah b. Osman anlattı, bize babam rivayet etti, o Şu‘be’den, o Amr b. Murre’den. Yine Ebû Hâtim er-Râzî’den: Bize Sâlih b. Adiyy anlattı, bize es-Semeyda‘ b. Vâhib rivayet etti, o Şu‘be’den, o Mansûr ve Amr b. Murre’den; her ikisi de ondan (Sâlim’den) bu hadisi rivayet etti. (Ebû Hâtim de): “Garîbtir” dedi. Yine el-Utâridî’den: Bize Ebû Bekir b. Ayyaş anlattı, bize Mansûr rivayet etti, o da (Sâlim’den) bu hadisi rivayet etti. Ahmed (b. Hanbel) rivayet etti: Esved b. Âmir’den, o Ebû Bekir b. Ayyaş’tan. Yine Muhammed b. Ca‘fer ve Ravh’tan; her ikisi de Şu‘be’den, her ikisi de Mansûr’dan, o da Sâlim’den (bu hadisi rivayet etti).
١١٠٧ - حَدِيثٌ (عه حم) : أَنَّ رَجُلا سَأَلَ النَّبِيَّ، صلى الله عليه وسلم: مَتَى السَّاعَةُ؟ قَالَ: " مَا أَعْدَدْتَ لَهَا؟ … " الْحَدِيثَ.عه فِي الْبِرِّ وَالصِّلَةِ: ثنا عَلِيُّ بْنُ سَهْلِ بْنِ الْمُغِيرَةِ، ثنا رَوْحٌ. وثنا يُونُسُ بْنُ حَبِيبٍ، ثنا أَبُو دَاوُدَ، كِلاهُمَا عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، زَادَ أَبُو دَاوُدَ: الأَعْمَشَ، كِلاهُمَا عَنْهُ، بِهِ. قَالَ أَبُو عَوَانَةَ: غَرِيبٌ لِلأَعْمَشِ جِدًّا لَمْ يَرْوِهِ إِلا يُونُسُ بْنُ حَبِيبٍ. وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ اللَّيْثِ، ثَنا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُثْمَانَ، ثنا أَبِي، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ. وَعَنْ أَبِي حَاتِمٍ الرَّازِيُّ، ثنا صَالِحُ بْنُ عَدِيٍّ، ثنا السَّمَيْدَعُ بْنُ وَاهِبٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ وَعَمْرِو بْنِ مُرَّةَ، كِلاهُمَا عَنْهُ، بِهِ. وَقَالَ: غَرِيبٌ. وَعَنِ الْعُطَارِدِيِّ، ثنا أَبُو بَكْرِ بْنُ عَيَّاشٍ، ثنا مَنْصُورٌ، بِهِ.رَوَاهُ أَحْمَدُ: عَنْ أَسْوَدَ بْنِ عَامِرٍ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ عَيَّاشٍ. وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جَعْفَرٍ وَرَوْحٍ، كِلاهُمَا عَنْ شُعْبَةَ، كِلاهُمَا عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَالِمٍ، بِهِ. .