ed-Da'avâtü'l-Kebîr (Ebû Bekr el-Beyhakî)
Kısım: Sünnet Kitapları
Kitap: ed-Da'avâtü'l-Kebîr
Müellif: Ahmed b. el-Hüseyin b. Ali b. Mûsâ el-Husrûcirdî el-Horasanî, Ebû Bekr el-Beyhakî (ö. 458 h.)
Muhakkik: Bedr b. Abdullah el-Bedr
Yayınevi: Girâs Yayın ve Dağıtım - Kuveyt
Baskı: Tam nüshanın birinci baskısı, 2009
Cilt sayısı: 2
[Kitap numaralandırması matbu nüshaya uygundur] (Kardeşimiz Ahmed el-Hadrî'ye teşekkürle)
Ramisher'de yayın tarihi: 1 Temmuz 2026.
الدعوات الكبير (أبو بكر البيهقي) القسم: كتب السنة الكتاب: الدعوات الكبير المؤلف: أحمد بن الحسين بن علي بن موسى الخُسْرَوْجِردي الخراساني، أبو بكر البيهقي (ت ٤٥٨هـ)المحقق: بدر بن عبد الله البدر الناشر: غراس للنشر والتوزيع - الكويت الطبعة: الأولى للنسخة الكاملة، ٢٠٠٩ معدد الأجزاء: ٢[ترقيم الكتاب موافق للمطبوع](مع الشكر للأخ/ أحمد الخضري)تاريخ النشر في راميشر: ١ يوليو ٢٠٢٦.
ed-De'avâtü'l-Kebîr - Cild 1. Müellif: Ebû Bekr Ahmed b. el-Hüseyin el-Beyhakî. Muhakkik: Bedr b. Abdullah el-Bedr. Neşriyat: Grâs li'n-Neşr ve't-Tevzî‘ - Kuveyt. Tab': Birinci Baskı (Tüm Nüsha), 2009; Cild Sayısı: 2. [Kitap numaralandırması matbu nüshaya uygundur; eser tahric hizmeti kapsamındadır.]
الدعوات الكبير - جـ ١ـ[الدعوات الكبير]ـ المؤلف: أبو بكر أحمد بن الحسين البيهقيالمحقق: بدر بن عبد الله البدر الناشر: غراس للنشر والتوزيع - الكويت الطبعة: الأولى للنسخة الكاملة، ٢٠٠٩ معدد الأجزاء: ٢[ترقيم الكتاب موافق للمطبوع، وهو ضمن خدمة التخريج]
Vitir namazının akabinde yapılan kavl ve dua babı.
بَابُ الْقَوْلِ وَالدُّعَاءِ عَقِيبَ الْوِتْرِ
436 - Bize Ebû Tâhir ez-Ziyâdî, kendi aslından olmak üzere haber verdi; bize Ebû Bekr Muhammed b. el-Hüseyin el-Kattân rivayet etti; bize Alî b. el-Hasen ed-Dârâbecirdî rivayet etti; bize Ebû Câbir rivayet etti; bize el-Hasen b. Ebî Ca‘fer rivayet etti; Muhammed b. Cuhâde'den; Zübeyd'den; Zer'den; Abdurrahmân b. Ebzâ'dan; o da babasından rivayet etti ki: Resûlullah (s.a.v.) vitir namazında "Sebbihisme Rabbike'l-A‘lâ", "Kul yâ eyyuhe'l-kâfirûn" ve "Kul hüvellâhü ehad" sûrelerini okurdu. Namazın sonunda (teşehhüd için) oturduğunda selam verir, ardından üç defa "Sübhâne'l-Meliki'l-Kuddûs" derdi. Sonra şöyle dua ederdi: "Allah'ım, kalbime nur ver, kulağıma nur ver, gözüme nur ver, dilime nur ver, sağıma nur, soluma nur, üstümden nur, altımdan nur, arkamdan nur, önümden nur ve Allah'ım benim için nuru büyük kıl." Ayrıca bu senedin dışında başka bir rivayette de onun (s.a.v.) üçüncü rekâtta "Kul hüvellâhü ehad" ile "Muavvizeteyn"i okuduğu nakledilmiştir.
٤٣٦ - وَأَخْبَرَنَا أَبُو طَاهِرٍ الزِّيَادِيُّ، مِنْ أَصْلِهِ، أَخْبَرَنَا أَبُو بَكْرٍ مُحَمَّدُ بْنُ الْحُسَيْنِ الْقَطَّانُ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحَسَنِ الدَّارَابَجِرْدِيُّ، حَدَّثَنَا أَبُو جَابِرٍ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ جُحَادَةَ، عَنْ زُبَيْدٍ، عَنْ ذَرٍّ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبْزَى، عَنْ أَبِيهِ: أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يُوتِرُ بِسَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى وَقُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ وَقُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ فَإِذَا قَعَدَ فِي آخِرِ الصَّلَاةِ سَلَّمَ ثُمَّ قَالَ: «سُبْحَانَ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ، سُبْحَانَ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ، سُبْحَانَ الْمَلِكِ الْقُدُّوسِ» ، ثُمَّ يَقُولُ: «اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِي قَلْبِي نُورًا، وَفِي سَمْعِي نُورًا، وَفِي بَصَرِي نُورًا، وَاجْعَلْ فِي لِسَانِي نُورًا، وَعَنْ يَمِينِي نُورًا، وَعَنْ شِمَالِي نُورًا، وَمِنْ فَوْقِي نُورًا، وَمِنْ تَحْتِي نُورًا، وَاجْعَلْ خَلْفِي نُورًا، وَأَمَامِي نُورًا، اللَّهُمَّ أَعْظِمْ لِي نُورًا» وَرُوِّينَا فِي غَيْرِ هَذَا الْإِسْنَادِ أَنَّهُ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَةِ الثَّالِثَةِ بِ قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ وَالْمُعَوِّذَتَيْنِ
437 - Bize Ebû Abdillâh el-Hâfız haber verdi; bize Ahmed b. Muhammed b. Abdûs el-Alevî haber verdi; bize Osman b. Saîd ed-Dârimî tahdîs etti; bize Mûsâ b. İsmâîl tahdîs etti; bize Hammâd, Hişâm b. Amr el-Fezârî'den rivayet etti. Dârimî dedi ki: O (Hişâm), Hammâd b. Seleme'nin en eski hocasıdır. (Hişâm), Abdurrahman b. Hâris b. Hişâm'dan, o da Ali b. Ebî Tâlib (Kerremallahu veche)'den rivayet etti ki, Resûlullah (s.a.v.) vitrinin sonunda şöyle derdi: "Allah'ım! Senin hoşnutsuzluğundan rızana, cezalandırmandan affına sığınırım. Senden yine sana sığınırım. Sana layıkıyla övgüde bulunamam. Sen, kendini övdüğün gibisin."
٤٣٧ - أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ، أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدُوسٍ الْعَلَوِيُّ، حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ سَعِيدٍ الدَّارِمِيُّ، حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ هِشَامِ بْنِ عَمْرٍو الْفَزَارِيِّ، قَالَ الدَّارِمِيُّ: وَهُوَ أَقَدْمُ شَيْخٍ لِحَمَّادِ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحَارِثِ بْنِ هِشَامٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ كَرَّمَ اللَّهُ وَجْهَهُ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَقُولُ فِي آخِرِ وِتْرِهِ: اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ، وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ، وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ، لَا أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ، أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ "
Bâb: Kuşluk Namazının Ardından Yapılacak Söz ve Dua
بَابُ الْقَوْلِ وَالدُّعَاءِ عَقِيبَ صَلَاةِ الضُّحَى
Tilâvet secdesinde söylenenler bâbı.
بَابُ مَا يَقُولُ فِي سُجُودِ التِّلَاوَةِ
441 — Bize Ebû Abdullah el-Hâfız haber verdi; bize Bağdat'ta Abdüssamed b. Ali b. Mükrim el-Bezzâr tahdîs etti; bize Ca‘fer b. Muhammed b. Şâkir tahdîs etti; bize Muhammed b. Yezîd b. Huneyş tahdîs etti; bana Hasen b. Muhammed b. Ubeydullah b. Ebî Yezîd tahdîs etti. Dedi ki: Bana İbn Cüreyc: “Yâ Hasan, deden Ubeydullah b. Ebî Yezîd bana şöyle anlattı” dedi. (Ubeydullah) dedi ki: Bana İbn Abbâs (r.a.) anlattı, dedi ki: Bir adam Resûlullah (s.a.v.)'e geldi ve şöyle dedi: “Yâ Resûlallah, bu gece uyuyanın gördüğü türden bir rüya gördüm: Sanki bir ağacın arkasında namaz kılıyordum. Derken bir secde âyeti okuduğumu ve secde ettiğimi gördüm. Bunun üzerine ağacın da benim secdemle birlikte secde ettiğini gördüm. Secde hâlindeyken onu işittim; şöyle diyordu: ‘Allah'ım! Bununla bana katında bir ecir yaz; bunu katında benim için bir depo (biriktirilmiş sevap) kıl; bununla benden bir vebal kaldır; bunu benden, onu kulun Dâvûd'dan kabul ettiğin gibi kabul buyur.’” İbn Abbâs dedi ki: Derken Resûlullah (s.a.v.)'in secde âyetini okuduğunu, ardından secde ettiğini gördüm. Secde hâlindeyken, adamın ağacın sözü olarak aktardığı sözün aynısını söylediğini işittim. Muhammed b. Yezîd b. Huneyş dedi ki: Hasen b. Muhammed b. Ubeydullah b. Ebî Yezîd, Ramazan ayında bize Mescid-i Harâm'da namaz kıldırırdı. Secde âyetini okur, secde eder ve secdeyi uzatırdı. Kendisine bu husus sorulduğunda şöyle derdi: “İbn Cüreyc bana dedi ki: Deden Ubeydullah b. Ebî Yezîd bana şunu haber verdi.” Bunu el-Bâğendî de Muhammed b. Yezîd'den rivayet ederek hadiste şu lafzı zikretmiştir: “Allah'ım! Bununla bana katında bir zikir (anılma/sevap) yaz; bununla bana katında bir depo kıl; bununla bana katında ecri büyük kıl.” 442 — Bunu bize Ebû Tâhir el-Fakîh haber verdi; bize Ali b. Hamşâz tahdîs etti; bize Muhammed b. Süleyman el-Bâğendî tahdîs etti; işte o rivayeti zikretti; ancak sonunda Muhammed b. Yezîd'in sözünü zikretmedi.
٤٤١ - أَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مُكْرَمٍ الْبَزَّارُ بِبَغْدَادَ، حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ شَاكِرٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ خُنَيْسٍ، حَدَّثَنِي حَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ، قَالَ: قَالَ لِيَ ابْنُ جُرَيْجٍ: يَا حَسَنُ، حَدَّثَنِي جَدُّكَ، عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي يَزِيدَ قَالَ: حَدَّثَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ، قَالَ: جَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنِّي رَأَيْتُ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ فِيمَا يَرَى النَّائِمُ، كَأَنِّي أُصَلِّي خَلْفَ شَجَرَةٍ، فَرَأَيْتُ كَأَنِّيَ قَرَأْتُ سَجْدَةً فَسَجَدْتُ، فَرَأَيْتُ الشَّجَرَةَ كَأَنَّهَا تَسْجُدُ بِسُجُودِي، فَسَمِعْتُهَا، وَهِيَ سَاجِدَةٌ وَهِيَ تَقُولُ: اللَّهُمَّ اكْتُبْ لِي عِنْدَكَ بِهَا أَجْرًا، وَاجْعَلْهَا لِي عِنْدَكَ ذُخْرًا، وَضَعْ عَنِّي بِهَا وِزْرًا، وَاقْبَلْهَا مِنِّي كَمَا قَبِلْتَهَا مِنْ عَبْدِكَ دَاوُدَ. قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ: فَرَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَرَأَ السَّجْدَةَ ثُمَّ سَجَدَ، فَسَمِعْتُهُ وَهُوَ سَاجِدٌ يَقُولُ مِثْلَ مَا قَالَ الرَّجُلُ عَنْ كَلَامِ الشَّجَرَةِ قَالَ مُحَمَّدُ بْنُ يَزِيدَ بْنِ خُنَيْسٍ: كَانَ الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي يَزِيدَ يُصَلِّي بِنَا فِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ فِي شَهْرِ رَمَضَانَ، وَكَانَ يَقْرَأُ السَّجْدَةَ فَيَسْجُدُ فَيُطِيلُ السُّجُودَ، فَقِيلَ لَهُ فِي ذَلِكَ؟ فَيَقُولُ: قَالَ لِيَ ابْنُ جُرَيْجٍ: أَخْبَرَنِي جَدُّكَ عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي يَزِيدَ بِهَذَا وَرَوَاهُ الْبَاغَنْدِيُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ فَقَالَ فِي الْحَدِيثِ: «اللَّهُمَّ اكْتُبْ لِي عِنْدَكَ بِهَا ذِكْرًا، وَاجْعَلْ لِي بِهَا عِنْدَكَ ذُخْرًا، وَأَعْظِمْ لِي بِهَا عِنْدَكَ أَجْرًا» ٤٤٢ - أَخْبَرَنَاهُ أَبُو طَاهِرٍ الْفَقِيهُ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَمْشَاذَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ الْبَاغَنْدِيُّ، فَذَكَرَهُ، وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَ مُحَمَّدِ بْنِ يَزِيدَ فِي آخِرِهِ ٢٧
Gece nafile namazının ardından söylenecek sözler ve dua babı.
بَابُ الْقَوْلِ وَالدُّعَاءِ عَقِيبَ صَلَاةِ اللَّيْلِ النَّفَلِ
Salâtü't-Tesbîh Bâbı
بَابُ صَلَاةِ التَّسْبِيحِ
İstihâre Hâlinde Namaz ve Dua Bâbı
بَابُ الصَّلَاةِ وَالدُّعَاءِ عِنْدَ الِاسْتِخَارَةِ
Bâb: Sefer irade ettiğinde veya evinden ayrıldığında kılınacak namaz ve edilecek dua.
بَابُ الصَّلَاةِ وَالدُّعَاءِ إِذَا أَرَادَ سَفَرًا أَوْ فَارَقَ مَنْزِلًا
448 — Bize Bağdat'ta Ebü'l-Feth Hilâl b. Muhammed el-Haffâr haber verdi; bize Hüseyin b. Yahyâ b. Ayyâş haber verdi; bize Ebü'l-Eş‘as rivâyet etti; bize Hammâd b. Zeyd, Âsım b. Süleymân vasıtasıyla Abdullah b. Sercis'ten rivâyet etti. Abdullah b. Sercis şöyle dedi: Resûlullah (s.a.v.) yolculuğa çıktığı zaman şöyle derdi: «Allah'ım! Seferin meşakkatinden, dönüşün hüznünden, yaratılıştan sonra bozuluştan [el-havr ba‘de’l-kevn], mazlumun bedduasından ve aile ile malda kötü görünümden sana sığınırım.» Âsım'a: «el-havr ba‘de’l-kevn nedir?» diye soruldu. O da şöyle cevap verdi: «Denirdi ki: Kişi, evvelce üzerinde bulunduğu halden dönüp bozulur.»
٤٤٨ - وَأَخْبَرَنَا أَبُو الْفَتْحِ هِلَالُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْحَفَّارُ بِبَغْدَادَ أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ يَحْيَى بْنِ عَيَّاشٍ، حَدَّثَنَا أَبُو الْأَشْعَثِ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَاصِمِ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسٍ، قَالَ: كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ إِذَا سَارَ: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ، وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ، وَمِنَ الْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْنِ، وَدَعْوَةِ الْمَظْلُومِ، وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَالْمَالِ» قِيلَ لِعَاصِمٍ: مَا الْحَوْرُ بَعْدَ الْكَوْنِ؟ قَالَ: كَانَ يُقَالُ: حَارَ بَعْدَ مَا كَانَ
449 - Bize Ebû Abdullah el-Hâfız haber verdi; bize Ebü'l-Fadl b. İbrâhîm haber verdi; bize Ahmed b. Seleme anlattı; bize Hâmid b. Ömer el-Bekrâvî ile Ahmed b. Abde ed-Dabbî anlattılar; onlar Abdülvâhid b. Ziyâd'dan; o da Âsım el-Ahvel'den; o da Abdullah b. Sercis'ten rivâyetle dedi ki: Nebî (s.a.v.) yolculuğa çıktığı zaman şöyle duâ ederdi: “Allah'ım! Sen yolculukta yoldaşımız, ailemizde vekilimizsin. Allah'ım! Yolculuğumuzda bize arkadaşlık eyle, ailemize vekil ol. Allah'ım! Yolculuğun sıkıntısından, dönüşün hüznünden, varlıktan sonra yokluktan, mazlumun duasından, aile ve malda kötü görünümden sana sığınırım.”
٤٤٩ - وَأَخْبَرَنَا أَبُو عَبْدِ اللَّهِ الْحَافِظُ، أَخْبَرَنَا أَبُو الْفَضْلِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنَا حَامِدُ بْنُ عُمَرَ الْبَكْرَاوِيُّ، وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ، عَنْ عَبْدِ الْوَاحِدِ بْنِ زِيَادٍ، عَنْ عَاصِمٍ الْأَحْوَلِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسٍ، قَالَ: كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَافَرَ قَالَ: «اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ، وَالْخَلِيفَةُ فِي الْأَهْلِ، اللَّهُمَّ اصْحَبْنَا فِي سَفَرِنَا، وَاخْلُفْنَا فِي أَهْلِنَا، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ، وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ، وَمِنَ الْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْنِ، وَمِنْ دَعْوَةِ الْمَظْلُومِ، وَمِنْ سُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَالْمَالِ»
450 – Bize Ebü’l-Hasan Alî b. Muhammed b. Alî es-Sekkâ ile Ebü’l-Hasan Alî b. Muhammed b. Alî el-Mukri’ haber verdiler. Dediler ki: Bize el-Hasan b. Muhammed b. İshak rivâyet etti. Bize Yûsuf b. Ya‘kûb haber verdi. Bize Muhammed b. Ebî Bekr rivâyet etti. Bize Yahyâ b. Sa‘îd, İbn ‘Aclân’dan rivâyet etti. (İbn ‘Aclân dedi ki:) Bana Sa‘îd b. Ebî Sa‘îd, Ebû Hureyre (r.a.)’den, o da Nebî (s.a.v.)’den rivâyet etti ki, Nebî (s.a.v.) yolculuğa çıktığı zaman şöyle duâ ederdi: «Allah’ım! Sen yolculukta arkadaşsın, aile hakkında da vekilsin. Allah’ım! Yolculuğun meşakkatinden, dönüşün kederinden, aile ve malda kötü görünümden sana sığınırım. Allah’ım! Bizim için uzaklığı katla / kısalt, yolculuğu bize kolaylaştır.»
٤٥٠ - أَخْبَرَنَا أَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ السَّقَّا، وَأَبُو الْحَسَنِ عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ الْمُقْرِئُ قَالَا: حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ، أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ يَعْقُوبَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي بَكْرٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ عَجْلَانَ، حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ كَانَ إِذَا سَافَرَ قَالَ: «اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّاحِبُ فِي السَّفَرِ، وَالْخَلِيفَةُ فِي الْأَهْلِ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ، وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ، وَسُوءِ الْمَنْظَرِ فِي الْأَهْلِ وَالْمَالِ، اللَّهُمَّ اطْوِ لَنَا الْبُعْدَ، وَهَوِّنْ عَلَيْنَا السَّفَرَ»